Było to zachowanie niezwykle dziwne, dobrze jednak obrazujące stan psychiczny, w jakim znajdował się Józef Stalin. W roku 1941 każdy myślący i znający się jako tako na polityce człowiek wiedział, że agresja Niemiec na ZSRR jest tylko kwestią czasu. Stalin, co oczywiste, wiedział o tym również. ZSRR posiadało naprawdę wielką i świetną siatkę szpiegów, którzy niewątpliwie byli rozlokowani także w strukturach administracyjnych III Rzeszy. Mógł się więc w pełni spodziewać szybkiego ataku nazistów. Jednak informacja o tym, że trzy wielkie armie nazistowskie wyruszyły by zaatakować i zniszczyć ZSRR niesamowicie go wystraszyły. Oprócz przewidywanej przez niego klęski obawiał się Stalin zapewne utraty władzy. Pamiętał bowiem dobrze, że rewolucja lutowa wybuchła właśnie przez I wojnę światową. W czasie zamieszania, jakie zawsze na kraj sprowadza wojna, o wiele łatwiej o wszelkie przewroty polityczne.